İşte bir atkı daha ve bu sefer de gri. Sanırım ben son zamanlar da griye taktım.
En azından bu sefer bişey ekleyebildim bloğuma.
.
Bu aralar zaman problemim var, nedense bir türlü ne işlerime nede derslerime adapte edemiyorum kendimi. Her şey yarım yamalak.
Sanırım bunun en büyük nedeni 10 gün sonra çıkacağım yolculuk.
Bir çoğunuz biliyorsunuzdur. Sevgili BirSen'imin düğünü var yakında. Onun en mutlu gününde yanında olmak, mutluluğunu paylaşmak istiyorum.
Tabi bana heyecan veren sadece Birsen'in düğünü değil. Ben Almanya da doğdum ve bir süre sonra ailem kesin dönüş yapmaya karar verdi ve döndük.
Almanya'ya geri dönmemek üzere Türkiye'ye doğru yola çıktığımız günü hatırlıyorum. Birsenle o kadar çok ağlamıştık ki. Birsen artık nasıl dilediyse geri dönmemizi dilemiş. Ve biz bir şeyler unuttuğumuz için geri dönmüştük :) işte o günden sonra ben ilk kez oraya geri döneceğim.
Aslında Almanya benim için hep özlem hep hasret demek. Oraya giderken bi dert dönerken bi dert hep sevdiklerimden ayrı kalmaya sebep olan bir süreç. O yüzden hiç özlem duymadım Almanya'ya karşı.
Ama bu sefer bambaşka hissediyorum. Çünkü kankamın en özel gününde yanında olacağım. Orada beni sevinçle bekleyenler olduğunu biliyorum. Eminim Türkiyede ki kavuşmalardan daha bir sulu olacak :) ( biliyorum kendimi ben kesin zırlarım ) Eee tabii yaşadığım yerleri tekrar göreceğime de seviniyorum.
Ama en güzeli ne biliyormusunuz. Gitmek ve dönmek sadece benim tasarrufumda. Bu sefer git dedikleri için gidip dön dedikleri için dönmek zorunda değilim.
Sevgiyle....


