Leyla'nın Evi / Livaneli

-

-İnsanlar yaşlanıyordu, bunun ayrıcalığı yoktu ama yaşlanan insanların bir kısmı olgunlaşmış olarak, bir kısmı ise olgunlaşmadan ölüyordu. Bunun püf noktası ise bir insanın "Nasıl görünüyorum?" sorusundan, "Nasıl görüyorum?" aşamasına geçmesiydi.

Leyla'nın Evi/ Livaneli (syf:165)

Kitapta bahsi geçen 1930 başlarında yayınlanmış adab-ı muaşeret kitaplarından alıntılar;

" Vapurda, trende, tramvayda, tünelde hülasa bütün nakil vasıtalarında yanınıza rastlayan bayanı öyle yiyecek gibi süzmeyiniz. O bir moda mankeni değildir ki üstünü başını seyredesiniz."

"Bilhassa yaz sıcaklarında gezip tozduktan sonra trende veya vapurda otururken ayağınızı sıkan veya nasırınızı acıtan iskarpininizi usulcacık çıkartıyor ve havalandırıyor musunuz? Bu adi hareketi yapmağa canınızın yanmasını tercih ediniz."

"Nakil vasıtalarında diz boğumlarını sıkıyor diye diz kapaklarınızdan aşağıya simit gibi kıvırdığınız çoraplarınızla sakın oturmayınız. Bu hem gülünç, hem de adiliktir. Jartiyeriniz yoksa paça lastiğinizi bollaştırınız. Laubaliliğin bu kadarı olmaz"

Leyla'nın Evi/ Livaneli (syf:183-184)

Kitabın Arka Kapak Yazısı

Kimi zaman bir savaş bir kentin, bir ülkenin kaderini değiştirir, kimi zaman bir tek kişi koca bir ailenin…

Leyla: Yalılarda doğmuş büyümüş bir paşazade, bir Osmanlı soylusu…

Ali Yekta: Uşaklık kaderini değiştirme ihtirasıyla yanıp tutuşan bir İstanbullu…

Rukiye-Roxy: Almanya’da doğmuş, seks modelliği yapmış bir hip-hop’çı…

Livaneli, birbirini hiç tanımayan bu üç ayrı kişiliğin yaşamını, bir “İstanbul romanı”nda birleştiriyor.

Kentlisi-köylüsü, varsılı-yoksulu, din hocası, söz sahibi bankacısı, gazetecisi… Her birinin bir nedenle ötekinin yaşamına girdiği, onu değiştirdiği günümüz Türkiyesi… Ve bir roman kahramanı gibi öne çıkan pırıltılı Boğaziçi’nde, Bosnalılar Yalısı’nın ilginç dünyası…

Bu aralar ben mi çok duygusalım yoksa okuduklarım, izlediklerim mi beni bu hale getiriyor bilemedim.

Leyla'nın Evi zaman zaman çok duygulandığım, sıcacık bir o kadar da dokunaklı bir hikaye. Bitirene kadar elimden bırakamadım, ben çok sevdim eminim sizlerde seversiniz.

Sevgiyle ve Aşkla ;)

Veda- Zülfü Livaneli

Aslında pazar günü izledim filmi ama bahsetmek bu güne kısmetmiş. Canım Birsen'in sözüne uyup hafta sonu kendim için bişey yapmak istedim :) malum bu ara başka şeylerden eve tıkılıp kalmıştım.

Öncelikle Zülfü Liveneli'ye emeği için teşekkür etmek lazım.

Genel hatlarıyla filmi beğendim, hatta zaman zaman gözlerimin yaşardığı oldu.

Özellikle Conk bayırında ki hücüm sahnesinde bir kez daha etkilendim. .

Öleceğin o kadar belli ki, bu nasıl bir vatan sevdasıdır gözünü kırpmadan düşmana hücüm edebiliyorsun. İnanılmaz duygulandım. Milletimize Önder olan Atatürk'e bir kez daha hayran kaldım.

Biz türkler çok soylu bir ırkın evlatlarıyız, bunu hiç unutmamak lazım.

Sadece bayan karakterleri biraz yapmacık buldum, nasıl anlatayım gerçekten yaşanıyormuş hissi değilde rol yapıldığı bazı sahneler de çok hissedildi.

Ama dediğim gibi genel anlamda filmi beğendim.

Gidip izlemek gerekir diye düşünüyorum.

Sevgiyle...