OD- İskender Pala

OD-Bir 'YUNUS' Romanı-İskender Pala

"İki kişinin birbirini sevmesi,birbirini dost edinmesi, sahip edinmesi demektir. Tıpkı Allah'ın kulu, kulunda Allah'ı sevmesi gibi, zira ki Allah kulunu sevmeseydi kul Allah'ı sevmezdi. Sen beni sevdiğin, ben de seni sevdiğim için aramızda bir dünya yaratıldı. Ben de, sen de bu dünyadaki her şeyi sevdik; her şey de bizi sevdi. Tıpkı alemdeki her şeyin Allah'ı sevmesi gibi."

Belki kitap üzerine daha yazılacak çok şey var ama dayanamadım bu kısmı paylaşmak istedim. Henüz yeni başladım okumaya, ama sevdim ben bu kitabı : )

"Hep çok şeye sahip olmayı değil, az şeye ihtiyaç duymayı istemişimdir."

Aşkla.....

Dicle'de Bir Küçük Çilek İdim Ben, Mecnun Olup Hayat Buldum Yeniden

Bu gün yeni bir kitaba başladım. Babil'de Ölüm İstanbul'da Aşk İskender Pala'nın divan edebiyatı tarzında yazılmış bir romanı.
Divan edebiyatı belki beni sıkar diye başladım okumaya, ama daha 60 sayfa okudum bitmesini beklemeye dayanamayıp paylaşayım istedim.

Daha kitabın ilk sayfasında yazılanlar şöyleydi; Bize kalırsa aşkı tanımayan bir okuyucu bu kitabı hiç okumamalıdır...

Çok önemsemeyip okumaya devam ediyorum. Merak ediyorum bu kadar beğenilen ne var bu kitapta. Sonra şu satırları okuyorum;

Ben Mecnun, Efendim Hilleli Mehmed Fuzuli'nin dizelerinde yaşayan köle... Çilek idim kazanlara attılar, kağıt diye pazarlara sattılar. Hücrelerim iki tomarı doldurmuştu, Bağdat çarşısında iki koyuna takas edildim ve kendimi Hilleli lirik şairin kulu bildim. Onun evinde aşkı tanıdım, sonra acıya alıştım, aşk mektebinde yıllar yılı Leyla'yı çalıştım. Yazıldım kitap oldum; dile geldim, söyledim, hitap oldum.

Ben Kays!... O muhteşem köle!.. Ve sultanım Leylaaaaaa!..

İşte o dakka itibariyle tamam dedim kitap benim kitabımdır. Bakalım nasıl devam edecek bellimi olur dayanamaz gene yazarım...

Sevgiyle...